تیم رم در سانتیاکو برنابئو هم توانست

 رئال مادرید،مدعی جدی قهرمانی را زمین گیر کند.قبل از بازی  لوچانو اسپالتی و کاپیتان فرانچسکو توتی در گزارش های خود اذعان کردند که بردن رئال کاری ندارد،حتی در برنابئو.فقط باید بازی را هجومی دنبال کنیم.

آقای واساراس راس ساعت 23.15 سوت آغاز بازی را زد.رائول و روبن بازی را آغاز کردند. .چند دقیقه ی اول یازی توپ و میدان در دست رئال مادرید بود.اما بر خلاف جریان بازی در دقائق میانی نیمه ی اوّل،آلبرتو آکولانی یک فوق ضربه ای را به سمت دروازه ی کاسیاس شلیک کرد که با خوش شانسی ضربه ی زیبای وی به محل تقاطع دوتیر افقی و عمودی برخورد کرد و در ادامه باز هم آلبرتو یک ضربه دیگری را روانه ی دروازه ی کاسیاس کرد که اینبار کاسیاس گرفت.در نیمه اول بازی چندان دلچسب نبود،امّا با آغاز نیمه ی دوم و ضربه زیبای خولیو باپتیستا نوید بازیه زیبا و فوق العاده ای داد.بازی کماکان 0-0 بود.در همان حال ماتادور ها خطر حذف را کاملآ احساس می کردند.به همین دلیل دروازه ی دونی را به توپ بستند.اما دفاع جانانه فیلیپ مکسس،خوان، و در بعضی مواقع توتی سیسینیو هم مانع گلزنی آنها شد.از وقتی که میرکو ووچینیچ به جای مانسینی وارد میدان شد،بازی کاملآ دگرگون شد.درهمان اوایل که وارد میدان شد.تیرک دروازه ی کاسیاس را به زیبایی به لرزه در آورد تا در تیرک ها بازی 2-1 به سود رم شود.دقایق بعد رم توانست با سانتر خیره کننده و استثنائی مکس تونه تو و با یک فوق ضربه توسط میرکو ووچینیچ به گل برسد و آب سردی بر تنور داغ برنابئو بریزد.اما 2 دقیقه ی بعد رائول در عین بی لیاقتی به گل رسید(در آفساید قرار داشت.)خوان هم با قدرت بدنی عالی خود بارها مانع ورود رئالی ها به محوطه ی جریمه شد. در این بازی نکته قابل توجه سیسینیو بود که بارها با حرکات بچگانه قصد اتلاف وقت را داشت.که البته تا حدودی موفق به انجام آن شد.در این بازی که دقائقی وارد میدان شد،حتی سایه ی وی هم در میدان مسابقه وجود نداشت.دونی هم چند عکس العمل استثنایی داشت.در این بازی تونه تو یکی ازبهترین بازی های خود در لیگ قهرمانان را انجام داد.در ضمن نباید از آلبرتو آکولانی هم گذشت.در مجموع همه در خدمت تیم بودند.